आटपाट नगर होतं. तिथं एक ब्राह्मण होता. त्या ब्राह्मणाला पाच-सहा सुना होत्या. श्रावणात नागपंचमीसाठी त्या कोणी आजोळी, कोणी पणजोळी; तर कोणी माहेरी गेल्या. सर्वांत धाकटीला माहेरचं कुणीच नव्हतं. तेव्हा ती जरा नाराज झाली. पण मनात म्हणाली, माझे सर्व संबंधी नागोबा देव आहे. नागोबा मला माहेराहून न्यावयास येईल. तिच्या मनातील तो दृढभाव पाहून शेषभगवानास तिची दया आली. ब्राह्मणाचा…
एका मोठ्या शहरात भगवान श्रीविष्णुचे मोठे मंदिर होते. रोज अनेक भक्त त्या मंदिरात दर्शनासाठी येत असत. हळूहळू मंदिराची ख्याती वाढू लागली, भक्तांची गर्दी होऊ लागली, मंदिराचा विस्तार होऊ लागला मग काही लोकांनी ठरविलेभगवान विष्णुला एक सोन्याचा मुकुट करावा. त्यासाठी निधी गोळा करण्याचे ठरविले. गावाच्या बाजूलाच एक अनाथ, अपंग मुलांचा आश्रम होता. त्या आश्रमालाही गावातील काही…
एक मोर होता. तो फार बढाईखोर होता. स्वतःच्या रूपाचा त्याला फार गर्व होता. तो दररोज नदीकिनारी जायचा. पाण्यात स्वतःचे प्रतिबिंब पाहून, स्वतःच्या सौंदर्याची स्तुती करायचा. मोर म्हणायचा, “माझा डोलदार पिसारा पहा! त्या पिसर्यावरील मोहक रंग पहा!! माझ्याकडे पहा! जगातील सर्वात सुंदर पक्षी मीच आहे. एकेदिवशी मोराला नदीकिनाऱ्यावर एक करकोचा दिसला. मोराने त्याच्याकडे पाहून आपले तोंड…
एका गावात एक शेतकरी राहत होता. तो म्हातारा झाला होता आणि मरायला टेकला होता. त्याला आपल्या मुलांची काळजी होती कारण ते फार आळशी होते. मरण्याआधी त्याने आपल्या मुलांना जवळ बोलावले. त्यांना सांगितले कि “पोरांनो आपल्या शेतात आपल्या कुटुंबाचा एक खजिना आहे. त्यामुळे आपलं शेत अजिबात विकु नका.”मुलांनी हे समजल्यावर शेतात खोदकाम सुरु केले. शेतात नेमकं कुठे खजिना आहे हे…
गावात दोन मित्र राहत होते – माधव आणि केशव. माधव शांत स्वभावाचा होता आणि विचारपूर्वक बोलणे त्याला आवडायचे. केशव मात्र खूप बडबड्या होता. त्याला सतत काहीतरी बोलायची सवय होती, विचार न करता तो काहीही बोलून जायचा. एक दिवस गावात मोठी पंचायत बसली होती. गावातील एका जमिनीच्या मालकीवरून वाद होता आणि सगळे गावकरी आपले मत मांडत…
एका गावात गंपू नावाचा एक छोटा मुलगा राहायचा. तो खूप चपळ, चलाख आणि हसतमुख होता. पण त्याला शाळेत जाण्याची अजिबात आवड नव्हती. रोज सकाळी शाळेत जाण्याची वेळ आली की तो बहाणे शोधायचा आणि कधी ताप आल्याचं सांगायचा तर कधी पोट दुखतंय असं. गंपूच्या आईवडिलांना त्याच्या या वागणुकीचं खूपच आश्चर्य वाटायचं. ते त्याला शाळेत का जायचं…
सणासुदीच्या दिवशी एक माशी भिंतीवँर शेण सारवत होती. काम करता करता ती तिचे नावाचं विसरली’“माझं नाव काय?” ती भांबावन सर्वांना विचारात फिरू लागलीं.तिला झाडाखाली बसलेली पेदारासी पेडम्मा दिसली.तिने विचारले, “पेदारासी पेडम्मा, पेदारासी पेडम्मा, माझे नाव काय?”“मला नाही माहित. जा माझ्या मुलाला विचार.” पेडम्मा म्हणाली. मँग माशी गेली पेडम्माच्या मुलाकडे.“पेदारासी पेडम्मा, पेडम्माच्या मला माझे नाव काय?”…
आटपाट नगरात एक ब्राह्मण राहत होता. त्याला दोन आवळे-जावळे मुलगे होते. त्यांच्या लहानपणीच त्यांचे आई-वडील वारले. भाऊबंदानी त्याचं सगळं हिरावून घेतलं. पुढं ती मुलं जाता-जाता एका नगरात आली. दोन प्रहराची वेळ झाली. चालून-चालून ते दमून गेले. भुकेने व्याकुळ झाले. त्याच वेळी एक ब्राह्मण काकबळी टाकण्याकरिता घरातून बाहेर आला. ब्राह्मणाला त्यांची दया आली. त्याने त्यांना घरी…
एका खेडेगावात सोनू नावाचा खूप हुशार आणि धाडसी मुलगा राहत होता. तो नेहमी जंगलात फिरायला जायचा. त्याला निसर्ग खूप आवडायचा – पक्षांचे आवाज, वाहणाऱ्या झऱ्यांचे पाणी, आणि झाडांची सळसळती पाने. एके दिवशी, गावात एक विचित्र अफवा पसरली – “जंगलात एका गुहेत एक जुना खजिना लपलेला आहे!” काहींनी सांगितलं की तिथे एक अदृश्य रक्षक आहे, जो…
एकदा एक छोटी चिमणी – चिंचू एका झाडावर राहत होती. ती खूप खुशीत होती. दिवसभर गाणं गात, उडत, खेळत असायची. एक दिवस आकाश काळं-कुट्ट झालं. जोराचा पाऊस सुरू झाला. चिंचूने पटकन पिसाऱ्यांखाली लपून घेतलं. पण तेवढ्यात तिला खाली एक उंदीर, बेडूक आणि ससा भिजताना दिसले. उंदीर ओरडला, “चिंचू, आम्हाला थोडं आडोसं मिळेल का?” चिंचूला दयाच…
