एका मोठ्या जंगलात सिंहराजा शेरू राजवटीत सगळे प्राणी राहायचे. सिंह दर महिन्याला सभा घेत असे आणि मोठमोठ्या योजना आखायचा. पण… अंमलबजावणी? शून्य!
एक दिवस, सगळे प्राणी कंटाळले. उंदीर चिंट्या उठून म्हणाला:
“राजा, तुम्ही फक्त डरकाळी फोडता, पण प्लॅन कोण अमलात आणणार?”
सिंह हसून म्हणाला, “अरे लहान शे – तू शिकवशील का मला राज्य चालवायला?”
उंदीर म्हणाला, “दादा, मी लहान आहे, पण मल्टीटास्किंगमध्ये तरबेज आहे – AI पेक्षा वेगवान डोकं आहे माझं!”
चिंट्याला एक संधी मिळाली – “एक आठवडा जंगलाचे CEO हो!”
सिंहाने गंमतीने मान्य केलं. पुढच्या आठवड्यात:
- चिंट्याने अळ्या-पिल्लांना ऑनलाइन अभ्यास वर्ग लावले.
- वाघाला फॉरेस्ट सिक्युरिटी हेड केलं.
- आणि सिंहाला… ‘ब्रँड अँबॅसडर’!
सिंह आश्चर्यचकित!
“अरे, माझं काम फक्त हसून फोटो काढणं का?”
उंदीर हसून म्हणाला,
“हो, कारण डरकाळ्यांपेक्षा कृती मोठी असते!”
सिंह काही बोलू शकला नाही. तो मान डोलावून म्हणाला,
“आज तू खरंच माझा गुरू झालास.”
🌟 शिकवण:
“मोठेपण म्हणजे आकार नव्हे, तर विचार. आणि नेतृत्व म्हणजे डरकाळी नव्हे, तर जबाबदारी!”
👍👏
Nice 🙂
Khup chan 👍
Nice story well done 👍
Nice 👏👍
Nice story👍
Nice story☺️🤗
खुप छान गोष्ट आहे.
Khup chan ahe mala khup avadli gosthe