एका जंगलात एक कावळा राहत होता. त्याला खूप तहान लागली होती, पण त्याला कुठेही पाणी दिसत नव्हते. तो उडत उडत एका गावाला पोहोचला. तिथे त्याला एक मातीचं मोठं भांडं दिसलं.
कावळा त्या भांड्याजवळ गेला आणि त्याने पाहिलं, तर त्यात थोडंसं पाणी होतं, पण त्याची चोच पाण्यापर्यंत पोहोचत नव्हती. कावळा निराश झाला, पण त्याने हार मानली नाही.
त्याने आसपास पाहिले, तर त्याला छोटे छोटे दगड दिसले. त्याला एक युक्ती सुचली. कावळ्याने एक एक दगड उचलून भांड्यात टाकायला सुरुवात केली. जसे जसे दगड खाली पडले, तसे तसे पाणी वर येऊ लागले.
काही वेळाने पाणी इतकं वर आलं की कावळ्याची चोच आरामात पाण्यात बुडाली. कावळ्याने मनसोक्त पाणी पिलं आणि तो आनंदाने उडून गेला.
शिकवण: अडचणी कितीही मोठ्या असल्या तरी युक्ती आणि प्रयत्नांनी त्यावर मात करता येते
